Bodegas Félix Callejo. Naar Spaanse begrippen jong: anno 1989. Als het gaat om Ribera was Félix er vrij rap bij: de regio werd in 1982 'opgericht'. Mooi familiebedrijf dat inmiddels wordt gerund door de kinderen: Cristina, José-Felix, Beatriz en Noelia. Behalve ter plekke deden zij praktijkervaring op bij onder andere Petrus (Pomerol), Torres (Chili), Araujo (Napa) en Cobos (Mendoza). Inderdaad, het had allemaal een stuk slechter gekund. 

Daarnaast de beschikking over fijne wijngaarden (27 verschillende percelen) op gemiddeld 900 meter hoogte, in het noordelijk deel van Ribera del Duero vlakbij het dorpje Sotillo de la Ribera en bovendien een juiste kijk op de wereld in het algemeen en op wijn maken in het bijzonder: in 2000 werd de stap gezet naar biologische productie. Met de hand plukken, dat spreekt. Schoon fruit: selectie op de sorteertafels. Niet pompen: de zwaartekracht doet zijn ding. 

It pays off: Zeer beschaafde wijn. Ingetogen. Rokerig en hartig. Doordrinkbaar. Daar wil het nog wel eens aan ontbreken op dit niveau. Complex, natuurlijk. Diepzinnig, dat haalt je de koekoek. Zeer subtiel. Alleszins. Nergens gerol met spierballen of ander nadrukkelijk machtsvertoon. Weinig nadruk op eiken, mede vanwege gedeeltelijke lagering op beton en groot, gebruikt hout.